Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


8 reacties

Juni 2011

Het is hoog tijd om weer een stukje te schrijven. Niet omdat het alweer zo lang geleden is (inmiddels óók omdat het alweer zo lang geleden is), maar omdat er zo veel te vertellen is!

Deze maand zijn we al weer drie jaar in Roemenië. En in die drie jaar is er enorm veel gebeurt. Ten goede. En daar zijn we natuurlijk erg blij om!

Hieperdepiep HOERA!

Dinsdag 24 mei hebben we de eerste verjaardag van Rowan gevierd! Mathias en Judith vonden het helemaal geweldig om mee te helpen met het ophangen van de slingers en de ballonnen. Omdat onze eigen oven kapot is, hebben we met een geleende oven chocolade muffins gebakken. Het was eigenlijk meer een oven voor saucijzen broodjes ofzo. Dus het was maar goed dat muffins ook niet zo heel erg groot zijn. Een kaarsje er in geprikt en het feest kon beginnen. Rowan vond het allemaal prima. Het waren vooral Mathias en Judith die snapten waar het om ging. Het was bijna ruzie wie het kaarsje mocht uitblazen maar uiteindelijk hebben ze dat met z’n allen gedaan.

Jarige Rowan met zijn "verjaardags taart"

Rowan begint zijn eerste stapjes los te zetten. Kruipen vind hij nog makkelijker en veiliger, maar toch begint hij steeds verder los te lopen. Het zal vast niet lang meer duren voordat ook dit kereltje door het huis heen rent samen met zijn grote boer en zus.

De verjaardag van Rowan, had Judith aan het denken gezet. Jarig zijn, heeft best wel een aantal voordelen. Cadeautjes, slingers, taart, lekker eten…. Een aantal dagen na Rowans verjaardag liep Maaike samen met Judith buiten. “Mama, ik heb aan de Here Jezus gevraagd wanneer ik jarig ben”, zei Judiht. “En, wat zei de Here Jezus toen?” vroeg Maaike. “Weet ik niet meer” antwoordde Judith.

Voor het grootste gedeelte van onze boodschappen gaan we naar Suceava toe. Een grote stad op ongeveer 25 km afstand. Er zijn diverse hele grote supermarkten. Wij gaan meestal naar de Iulius Mall heen. Een oud industriecomplex wat ze verbouwd hebben tot modern, luxe, overdekt winkelcentrum. Compleet met mooie fonteinen bij de ingang. Mathias en Judith zijn gek op deze fonteinen. Er is een stenen rand om de fontein heen en daar hangen ze altijd overheen om naar het omhoog spuitende water te kijken. En wat ze nog mooier vinden, is over de rand heen te lopen. En zo liepen ze met z’n tweeën over de rand heen toen we uitgewinkeld en onderweg naar de auto waren. We hadden ze al een paar keer gewaarschuwd niet te rennen over de rand en gezegd dat ze moesten komen omdat we naar de auto toe wilden. Maar het water was onweerstaanbaar. TE onweerstaanbaar voor Judith, want die stapte mis en plonsde pardoes het water in. Gelukkig viel ze rechtstandig naar beneden en is het water niet zo heel diep. Maar ze ging koppie onder. Als een klein verzopen katje stond ze daar midden in de fontein. Hans heeft haar snel uit het water gevist en in zijn trui gewikkeld. Bij de auto kleren uit en in een jas van Mathias in het auto stoeltje gezet. Normaal kwebbelt ze in de auto honderduit, maar ze was zo onder de indruk van haar avontuur dat ze stilletjes op de achterbank zat. Hopelijk heeft ze er wat van geleerd!

Een aantal dagen terug regende het. Mathias en Judith zaten in de vensterbank naar buiten te kijken. Verlangend om weer lekker buiten te kunnen spelen. Zegt Mathias, de grote wijze broer tegen Judith:”De Here Jezus heeft op het rode knopje gedrukt, en nu regent het. En als Hij straks op het blauwe knopje drukt, dan stopt het met regenen”.

Bezoek

Al weer bijna twee weken geleden hadden we Mathijs en zijn vader en David van onze gemeente in Enschede op bezoek. Mathijs en David waren al eerder geweest met de 20+ groep uit de gemeente twee jaar geleden. En daarvoor was Mathijs ook al eens geweest om ons te helpen op de boerderij. Het was erg gezellig dat ze er waren en er is hard gewerkt in de nieuwe groepsruimte. Ze hebben het plafond in de woon/eetkamer helemaal afgemaakt. Verder hebben ze nog geholpen met allerhande ander werk op de boerderij.

Caleb, ons eerste 20+ kalf, inmiddels al een echte stier geworden, mocht tijdens hun bezoek ook zijn eerste koe dekken. En ze hebben de geboorte van een ander 20+ kalf meegemaakt. Ook een stier, die we David genoemd hebben. Kalf David wordt, na Caleb, onze volgende dekstier.

Caleb vorig jaar toen hij net een paar dagen oud was

Caleb een jaar later; onze dekstier

In principe werken we met kunstmatige inseminatie. Maar als een koe na een aantal keer insemineren niet drachtig is geworden, of als toevallig de inseminator er niet is, hebben we de dekstier achter de hand.

Op de boerderij

Door onze afkalf golf in april/mei hadden we in een keer weer een heel aantal koeien aan de melk. En die gaven met elkaar zoveel melk dat onze600 litertank te klein werd. Van de melkfabriek hebben we een andere tank gekregen, van1600 literdit keer. Behoorlijk op de groei dus, maar dan kunnen we voorlopig weer vooruit!

De oude 600 liter melktank, tot de rand toe vol!

De nieuwe 1600 liter tank. Buiten onder een afdakje omdat hij te groot is om binnen in de stal te kunnen staan.

Een van de chauffeurs die de melk op komen halen, had laatst 20 liter melk teveel opgeschreven. Nu is dit natuurlijk geen enorme hoeveelheid, maar we willen ook in de kleine dingen eerlijk zijn en een goed voorbeeld geven. Toen de melk weer werd opgehaald, hebben we tegen de chauffeur gezegd dat hij die keer20 literminder melk op moest schrijven, om het zo te compenseren. Onze werknemers verklaarden ons voor gek. Maar we hopen op die manier toch een signaal af te geven dat eerlijkheid het langste duurt.

De kalfjes doen het erg goed. De stand van dit jaar tot nu toe is 9 vaarskalfjes en 5 stierkalfjes.

Sinds begin mei gaan de koeien de ochtenden lekker de wei in. Met een herder die op ze past. ’s Middags staan ze dan weer op stal, waar we een ventilator geplaatst hebben voor wat frisse lucht. Alhoewel het nog steeds warm is op stal, is het al een stuk beter als vorige jaren zonder ventilator.

 Een paar weken geleden heeft de veearts bloed getapt bij de koeien. Het bloed werd onderzocht op een aantal ziektes. Gelukkig is er bij ons op het bedrijf niets gevonden. Bij een collega boer een dorp verderop wel. Met als gevolg dat zijn boerderij “op slot” gaat en hij enkel dieren aan het slachthuis mag leveren. Het gaat om Leucose, een ziekte die in Nederland eigenlijk (haast) niet meer voorkomt. Met de toetreding tot de EU en de bijbehorende stroom aan regelgeving, wordt de regelgeving wat betreft dierziektes ook aangescherpt. IBR, een andere runderziekte, kwam tot voor kort (volgens de overheid) niet in Roemenie voor. Maar blijkbaar heeft de EU deze ziekte het land in gebracht want nu komt het wel voor. De oplossing is vaccineren, volgens de farmaceutische industrie. En natuurlijk willen zij de vaccins wel leveren. Momenteel is de overheid druk bezig om een vaccinatie programma op te zetten. Meedoen is verplicht voor de boer. Betalen waarschijnlijk ook.

Kastomaten

Een buurman van ons vond het maar niets dat we zelf geen groentetuin hebben. En al helemaal niet dat we dus ook geen eigen gekweekte tomaten kunnen eten. Hij eet blijkbaar de hele zomer door alleen maar tomaat uit eigen tuin. Maar goed, op lang aandringen van zijn kant, hebben we hem toegestaan om een kas te bouwen voor onze tomaten. We zouden er geen werk aan hebben. Toen we in maart terug uit Nederland kwamen hebben we tomaten voor-gezaaid in bakken in de vensterbank, binnen in huis. Toen ze groter waren hebben we ze verpot en begin mei heeft de buurman ze in de kas gezet. Nu moeten we om de paar dagen water geven en de buurman komt zo af en toe om de tomaten, die steeds groter worden, vast te binden aan ijzerdraadjes. Dit om de plant steun te geven zodat hij niet omvalt. Wij hebben eigenlijk helemaal geen verstand van groenteteelt, maar het lukt aardig. Het is ook best wel leuk om te doen. De tuin heeft zich inmiddels uitgebreid met paprika, aubergine, basilicum, knolselderij en aardappelen. Er gaat natuurlijk niets boven verse groente uit eigen tuin. Het is alleen wel weer extra werk en daar zitten we eigenlijk niet echt op te wachten. We moeten maar flink wat bezoek krijgen van de zomer, dan kunnen we ze mooi aan het schoffelen zetten in de groente tuin!

De doe-het-zelf kas met de tomaten. Er zijn al kleine groene tomaatjes zichtbaar. Nog een paar weken en dan eten we zelf gekweekte verse tomaten!

Tractor cowboy

Een paar weken geleden was Hans nog tot laat bezig op het land. Hij was klaar en wilde richting huis rijden met de tractor, toen er een caruta (paard en wagen) verdacht snel voorbij het weggetje waar Hans uit moest komen reed. Er lag een dekentje op de wagen met iets eronder, door de snelheid gleed dit dekentje eraf. Er lag een mooi voorraadje vers gras op het wagentje. Hans vermoedde dat diegene op grasdiefstal was geweest en ging achter de caruta aan. De man op de caruta keek eens achterom en ging er als een speer vandoor. Hans begon er ook lol in te krijgen. Helemaal omdat ons gras nog niet zo heel hoog stond en het dus zeer onwaarschijnlijk was dat het ook daadwerkelijk ons gras was. Tractor een versnelling hoger, werklichten aan de voorkant van de trekker aan en op achtervolging. Het dekentje gleed weer van de wagen af en sloeg om het wiel van de caruta. De beste man zijn pet waaide af, maar hij scheurde gewoon door. Paard en wagen vlogen een zijweggetje in, in de hoop dat Hans er voorbij zou rijden. Maar ook Hans vloog de bocht om en reed steeds verder op de wagen in, totdat hij bijna met de neus tegen de wagen aanzat. Toen de vluchteling weer een zijweggetje invloog, hield Hans het voor gezien, en tufte rustig op huis aan.  

Als Hans tegenwoordig de dief tegenkomt, steekt de beste man vriendelijk zijn hand op en doet of er niets aan de hand is.

Roemeense paard en caruta. Overigens is dit niet de bewuste grasdief 😉