Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


1 reactie

Pasen 2012

April doet wat hij wil, ook in Roemenië! Het begon op paaszondag spontaan te sneeuwen. In het begin aarzelend, met kleine witte vlokjes. Aan het eind van de middag werd het serieuzer en kwamen er grote dikke vlokken naar beneden en werd de wereld om ons heen hoe langer hoe witter. De werknemers grapten al: “het is geen Pasen, maar kerst!” Helemaal omdat ze de zaterdag voor Pasen ons laatste varken geslacht hadden. En varken slachten, dat is echt iets voor de kerst. Met Pasen is normaliter het lam aan de beurt. Maar we hebben geen lam. En het varken bleek niet drachtig te zijn…. Dus helaas pindakaas voor het varken, ze is er niet meer. Nu moeten we binnenkort weer naar de markt om biggen te kopen voor de kerstbonus.

Waarschuwing: Houdt je niet van dode dieren, sla deze link dan over!

Klik hier voor een foto van Ionel tijdens het uitbenen. De foto is geposeerd, het varken is niet met de bijl omgebracht!

Foto van het erf op eerste paasdag

De aardappelruggen van de buren in de sneeuw

Afgelopen zaterdag was het hele dorp druk met het poten van de aardappels. Hoewel er ook wel met de trekker gepoot wordt, zijn er nog veel mensen die het met het paard doen. Met het paard worden geulen gemaakt waar de aardappels handmatig ingelegd worden. Meestal is het hele gezin daar druk mee. Vervolgens word er met het paard “aangeaard”; de grond word weer over de aardappels gedaan in “ruggen” waar de aardappels dan in groeien.

De hele familie helpt mee bij het poten van de aardappels


4 reacties

April 2012

De lente is begonnen, de klok verzet en de dagen worden langer. Kortom, hoogste tijd voor ons als boer om weer op het land aan de slag te gaan. Er moet nog heel wat gebeuren. Door de droogte van afgelopen jaar, hebben we nog veel land niet geploegd, dus voor er ook maar gezaaid kan worden is er nog wel wat werk te doen.

De kinderen zijn gek op filmpjes kijken. Wij hebben liever dat ze gewoon lekker (buiten) spelen, maar het is wel eens handig. Eens in de week, wanneer wij moeten melken en dus buiten bezig zijn, is het vaste prik. Computer aan, DVD’tje erin en je hebt er geen kind aan. Rowan is er eigenlijk nog iets te klein voor. Die is te snel afgeleid en gaat lekker zitten spelen. Of hij verschijnt ineens buiten met zijn laarsjes verkeerd om aan….

De films van Dora behoren naast Cars en Madagascar toch wel tot de favorieten. In Nederland hadden ze een nieuwe Dora film gehad, waar ze een nieuw modewoord aan overgehouden hebben. Dora moet naar het kasteel om te dansen. Ze mag het kasteel pas in als ze er heel netjes uitziet. Bennie de stier regelt een prachtige prinsessen jurk voor Dora. Swieber de vos complimenteert Dora met haar jurk en zegt ”Dora, je ziet er poepchique uit”. Drie keer raden welk woord ze onthouden… juist, poepchique. Gelukkig horen we het nog net niet de hele dag, maar het komt regelmatig voorbij. “Mama, je ziet er poepchique uit!” Nou ja, koeienpoep op mijn spijkerbroek, maar laat dat chique maar achterwege!

De klauwbekapbox van de koeien doet meest van de tijd als schommel dienst.

Gronddiefstal

Na de val van het communisme hebben alle Roemenen weer een stukje grond terug gekregen. Dat is nog goed te zien aan het landschap. Allemaal kleine smalle perceeltjes. Het is ons een raadsel hoe ze weten waar hun stukje grond begint en waar het weer ophoudt. Grenspalen zijn er niet voor het gemak. Dus het ene jaar wordt er links een half metertje extra geploegd en het volgende jaar ploegt de buurman weer een metertje extra terug. Het is voor ons ook altijd goed opletten of we wel op ons eigen perceel bezig zijn en of dat de buurman netjes op zijn eigen stuk grond blijft. Omdat wij natuurlijk heel erg rijk zijn en grond zat hebben, vinden ze niet dat ze ons groot onrecht aandoen als ze wat grond van ons “afsnoepen”.

De lappendeken van het Roemeense platteland.

Een aantal dagen geleden waren we getuige van wel erg vergaande gronddiefstal. Geen buurman die een stuk van ons perceel probeerde te bewerken, maar iemand die letterlijk de grond meenam. Met een schep was hij rustig onze grond in zijn caruta (paard en wagen) aan het scheppen! Hij wilde de grond gebruiken om stekjes op te kweken. Omdat vorig jaar onze mais daar stond en we tegen onkruid gespoten hadden, is het goede grond omdat er weinig onkruidzaad in zit. En hij had maar heel weinig nodig en er waren ook andere mensen geweest die grond mee hadden genomen. Dus hé, wat was het probleem? Nou ja, had je dat niet éérst even kunnen vragen dan? Waarop hij antwoordde dat hij wel een keer was langs geweest, maar toen waren we er niet en overdag moest hij vaak werken en had hij geen tijd meer gehad om eerst langs te komen. Helaas pindakaas voor hem, mocht hij alle grond weer netjes terug scheppen en is hij onverrichter zaken naar huis terug gekeerd. Op zich een beetje kinderachtig misschien, voor die paar scheppen grond, maar ja, waar eindigt het dan? Heel Fintinele kweekt stekjes op voor in de groentetuin. Dan is het straks een af en aanrijden van carutas omdat die Nederlanders de grond zo goed bewerken en het ook nog gratis af te halen is.

Hans is vorige week nog een midweekje in Nederland geweest. Er was nog het een en ander te regelen waar we tijdens onze “vakantie” niet meer aan toe waren gekomen. Zo moest er onder ander een melkmachine voor een Roemeense collega boer uit de buurt gedemonteerd worden, kaasmakerij opgehaald en ga zo maar door. Zelf zijn we natuurlijk helemaal blij nu we daadwerkelijk een kaasmakerij hebben en dus in het najaar écht aan de slag kunnen gaan! Volgende week gaat het transport en dan zullen we in de volgende blog wel wat foto’s posten van onze kaas-maak-inrichting! Dus voor de kaas liefhebbers, boek maar vast een vlucht voor het najaar/ winter, dan kan onze eigen kaas geproefd worden (en anders vliegen we stiekem wel een blokje boeren kaas in :P)!

En als laatste puntje, om de blog mee af te sluiten, speciaal voor de paardenliefhebbers; ik heb eindelijk met mijn nieuwe zadel, op mijn pony Indy gezeten. Ik heb er al wel eens opgezeten als Hans haar vast had, maar die was nu in Nederland. Al een tijdje had ik met haar geoefend om netjes naast het opstap blok stil te staan en op haar rug gehangen om haar te laten wennen aan gewicht op haar rug. Maar nu dus echt opgestapt en zelfs een paar pasjes “gereden”! Indy was erg braaf en vond het hooi wat op de grond lag interessanter dan hetgeen op haar rug gebeurde. Nog even dooroefenen op het erf en dan hopelijk van de zomer lekker naar buiten!

Indy

*De vensterbanken van ons huis staan vol met allerlei potjes waarin we alvast gezaaid hebben voor onze moestuin. Het is nu nog te koud om buiten in de volle grond te zaaien voor sommige groenten, dus nu kunnen de plantjes alvast binnen groeien. *

Tomaten

Cantaloup meloenen

 

En dan hebben we nog een klein kasje buiten voor de minder verwende soorten.