Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


4 reacties

Augustus 2012

De Diaconale Reisgroep uit Houten. Een groep van 29 m/v. Zo lang naar uit gekeken, soms met angst en beven, zo lang aan voorbereid. En dan, voor je het weet is het alweer voorbij. Ze hebben zelf een weblog bijgehouden en daar staan een aantal hele leuke verhalen op. Zeker even de moeite waard om te lezen. www.roemenie2012.waarbenjij.nu

Judith is nu 4 jaar! We hebben samen met Kristof gezellig haar verjaardag gevierd met taart (uiteraard moest deze roze zijn), slingers, balonnen en cadeautjes!

Een tweetal foto’s van de gastenruimte. Het is echt super mooi geworden. Er moet nog wel het een en ander aan gebeuren, waaronder 1 complete slaapkamer, maar in ieder geval al goed bruikbaar!

Slaapkamer van de gastenruimte

Woonkamer/keuken van de gastenruimte, maar hier in gebruik als slaapkamer

Gheorghe

Voorgaande jaren, wanneer er een groep kwam, hadden we de kamer van Gheorghe nodig om iedereen een slaapplaats te kunnen bieden. Gheorghe ging dan logeren bij een vriend of bij de vrouw die hem altijd verzorgd. Lang leve de groepsruimte, want dit jaar hoefde dat niet. Geen vakantie meer, geen logeerpartijen meer, Gheorghe kon gewoon op zijn kamer blijven. Het is misschien moeilijk te begrijpen, maar hij vind het prima op zijn kamer. Toch willen we nog graag iets van een afdak maken zodat hij toch makkelijker buiten kan staan in de zomer. Gewoon, voor de afwisseling. Maar dan moeten eerst de koeien verhuizen zodat er minder last van vliegen is rond het huis.

Veel rust heef Gheorghe echter niet gehad in de periode dat de DRG er was. Hij werd meegenomen uit wandelen, er werd met hem gepraat, voor hem gezongen, zijn gebit werd verzorgd, kortom drukke weken voor Gheorghe! Maar hij heeft er van genoten.

Bezoek

Halverwege juli mochten we Kristof, een stagiair uit Belgie verwelkomen bij ons op de boerderij. Hij liep eigenlijk stage in Bulgarije, maar omdat hij daar eigenlijk alleen maar mocht toekijken is hij op zoek gegaan naar een plaats in Roemenië en zo kwam hij bij ons terecht.

Daarnaast hebben we onze eerste officiële “ouder & kind werkvakantie” gasten welkom mogen heten. Peter met zijn zoon Maarten uit Houten kwamen ons voor ruim een week versterken. Er is altijd behoorlijk wat werk te doen nadat een groep vertrokken is. Opruimen, maar ook allerlei klusjes die zijn blijven liggen door de drukte. En, als klap op de vuurpijl kon ons zomergraan/erwten mengsel voor de GPS geoogst worden. Alle extra hulp was dan ook meer dan welkom!

Inmiddels zijn Kristof, Maarten en Peter al weer vertrokken en zijn we voor het eerst sinds 4 juni weer “alleen”. We genieten van al het bezoek en de gezelligheid die het met zich meebrengt. Zolang we niet 365 dagen per jaar mensen over de vloer hebben zijn we hartstikke blij met bezoek.Maar als we dan weer alleen met ons gezin zijn, vinden we het ook wel weer heerlijk.

Peter en Rowan

Kristof zijn tactiek om de kinderen stil te houden

De groentetuin

Onze groentetuin groeit en bloeit. Gelukkig floreert niet alleen het onkruid erg goed, maar ook de groentes en de bloemen die gezaaid zijn gedijen prima. Dankzij diverse hulptroepen uit Nederland is de tuin aardig “onkruidvrij” gehouden. Het kan strakker, maar voor het eerste jaar ben ik helemaal niet ontevreden. En daarnaast, in een biologische tuin is er ook ruimte voor hier en daar een onkruidje.

De tomaten beginnen langzaam maar zeker rijp te worden. Iets wat de kinderen ook ontdekt hebben. Regelmatig sluipen ze naar de kas en staan tussen de tomatenplanten te snoepen van de cherrie tomaten, de gestreepte tijgertomaten of de gewone Bio tomaten.

De tomatenkas

Onze biologische moestuin naast de watertoren

De stokbonen in bloei

Bloem van een aubergine

Goudsbloemen; onmisbaar in de biologische tuin omdat ze enge beestje op afstand houden… volgens de boekjes

De gestreepte, nog niet rijpe tijgertomaat

Mentaliteit

Waar we regelmatig tegenaan lopen en waar we ons steeds weer over verbazen of ons aan irriteren is de mentaliteit van de Roemenen. Of het puur cultuur verschillen zijn weet ik niet. Toevallig waren er van de week twee voorvallen waardoor we weer extra bij de verschillen stil gezet werden.

Voor ons en ons personeel hebben we een grote vrachtwagen met hout laten komen. Tweeëndertig ton aan dikke boomstammen. Viorel, de melker, heeft een motorkettingzaag en zou voor hem zelf en zijn collega Ionel alles op lengte zagen. Ze hoeven het dan alleen nog thuis te kloven. Op een avond vertelde hij dat hij benzine ging halen bij een achterbuurman. “Maar dat is toch gestolen benzine”? Vroeg ik. “Ja, dat klopt, maar het is goedkoper dan aan de pomp”. “Ja, maar dan ben je in feite toch ook schuldig aan de diefstal”? Maar daar was hij het toch niet mee eens, want hij betaalde er toch gewoon voor?

Het tweede voorval betrof ons koeienherdertje Daniël, de zoon van Ionel. Dagelijks nam hij samen met de koeien een zak vol met luzerne mee naar boven. Geplukt uit percelen aangrenzend aan ons weiland. Toen ik Ionel aansprak op de diefstal van zijn zoon, snapte hij het punt gewoon niet. Als hij aan de luzerne eigenaren zou vragen of ze uit de rand luzerne mochten plukken was dat geen probleem volgens hem. “Maar waarom vraag je het dan niet als je denkt dat het gewoon mag”? Daar kwam niet echt een antwoord op, maar diefstal, nee, dat was het absoluut niet.

Wij hebben naast de boerderij ook een perceeltje met luzerne waar ik ook wel eens kinderen in betrap, maar die weten niet hoe snel ze weg moeten komen als ze mij zien. Dus ergens vinden ze het blijkbaar wel diefstal. Als iemand het ons kan uitleggen, graag!

Rowan met zijn mooie bos krullen…

… en met een kort koppie

De jongste twee kalfjes staan onder een afdakje lekker buiten in het zonnetje. Het rechter kalf is een Limousin (Frans vleesras) kruising. Hij is al mooi dik en rond en helaas voor hem is hij er speciaal voor zijn lekkere vlees…

Ons kippenbestand bestond, na de slachting van de haan door de DRG groep, nog maar uit 2 hennen. Gelukkig heeft de haan op het nippertje nog voor nageslacht kunnen zorgen want 1 van de hennen loopt nu met 6 mooie kuikens rond.

De biggen zijn al weer flink gegroeid. Zijn ze niet schattig?