Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


5 reacties

Transport in de winter

In zes jaar Roemenië is het me nog nooit gelukt om een paard met slede op de foto te krijgen. Maar dit jaar zou het me lukken. Dus toen ik Judith en Rowan op de slede naar school trok en een paard met slee spotte heb ik de kinderen laten staan en ben eerst mijn fototoestel op gaan halen.
Grapje natuurlijk. Eerst kinderen naar school, maar daarna snel weer terug met het fototoestel. En ik kon mijn geluk niet op, want naast een slapend slede paard kwam er ook nog één in actie voorbij! Met een melkemmer op de slee op weg naar het centrale inzamelpunt van de melk. De dorpelingen brengen daar de melk die ze zelf niet opdrinken. Deze melk wordt door een vrachtwagen opgehaald en in Suceava in een fabriek verder verwerkt.
Maar terug naar de paarden en sledes. De sledes zijn eigenlijk niet meer dan uit de kluiten gegroeide “kindersledes”. De paarden zijn vaak extra uitgerust met een halsband met bellen. Ik denk dat dit is omdat je door de sneeuw de paarden anders niet hoort aankomen. Maar misschien vinden ze het ook wel gewoon een gezellig geluid. Want dat is het zeker!
Vorig jaar in de zomer heb ik voor het eerst in Roemenië op de bok van een paard en wagen gezeten. Wellicht dit jaar mijn debuut op de slee? Wie weet!


2 reacties

Februari 2014

De eerste blog van het nieuwe jaar. En dat pas in februari… Ik kreeg het maar niet voor elkaar deze blog af te schrijven, geen tijd, geen inspiratie etc. Maar hier is ie dan toch. Hopelijk gaat de volgende weer makkelijker!

Voor het eerst in vijf jaar hebben we de feestdagen in Nederland gevierd. Gezellig met vrienden en familie. Het was wel weer even schakelen alle drukte die het in Nederland met zich meebrengt. Bij ons op het platteland wordt er ook wel kerst en oud en nieuw gevierd, maar gelukkig blijft de hele commercie beperkt tot de stad. En daar komen we zo min mogelijk. Nu zaten we in plaats van in de werkkleding, in de nette kleren op het kinderkerstfeest!
De kinderen hebben genoten in Nederland. Drie weken verwend worden door de opa’s en oma’s en alle ooms en tantes, wie wil dat nu niet? Nou ja, Rowan was er na een kleine week wel klaar mee. “Wanneer gaan we naar Roemenië”, was zijn regelmatig terugkerende vraag.

Het begin van de winter was hier verbazingwekkend zacht. Het deed aan als voorjaar. Het begon al te kriebelen om alvast van alles voor te zaaien om later in de tuin te kunnen zetten. Maar niet getreurd, ook hier is het nu echt winter. Er is zo’n 30 centimeter sneeuw gevallen en we hebben serieuze vorst gehad. Zo erg dat de leiding naar het huis bevroren raakte en we een weekend zonder water in huis hebben gezeten. En dan weet je weer hoe makkelijk stromend water is. En dan te bedenken dat er nog steeds (veel) Roemenen op het platteland geen stromend water hebben. Water wordt gehaald uit een put op het erf of een gemeenschappelijke put langs de weg. Door weer en wind. En met dat water wordt de (af) was gedaan, gebadderd, schoongemaakt en alle andere dingen waar je water voor nodig hebt. Het is iets waar je als Nederlander over het algemeen weinig bij stil staat. Water staat altijd tot onze beschikking. Het behoort tot het schoonste water van de wereld. Hoewel ik voor geen goud dagelijks mij water uit de put zou willen halen, maakt het me wel weer extra dankbaar voor de luxe waar wij in leven…

Deze diashow vereist JavaScript.