Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


Een reactie plaatsen

Allemaal beestjes #2

Een aantal weken geleden had ik een blog geschreven over onze ondergrondse veestapel en hoe we willen proberen er goed voor te zorgen. Tegelijk hadden we een oproep gedaan of er mensen mee wilden sponsoren om zaaizaad van groenbemesters aan te kopen. Deze oproep heeft ons 260 euro opgeleverd! Onze dank hiervoor!
De groenbemesters zijn gekocht, gezaaid en inmiddels ook al opgekomen. We zijn heel erg benieuwd hoe het groeit en hoe het zal gaan wanneer we de boel gaan platrollen en er een zogenaamde “cashcrop” in gaan zaaien.
Ook voor onze Roemeense buren zou het een super interessante “nieuwe” landbouwmethode kunnen zijn. Zeker in combinatie met de maïs teelt. Maïs word hier heel veel gegeten in de vorm van polenta, een soort van hele dikke maïspap welke mamaliga genoemd wordt. http://www.moldovenii.md/section/32/content/135 Daarnaast wordt de mais als veevoer gebruikt voor de koeien, varkens en het pluimvee.

Voor de teelt van maïs wordt elk jaar de grond geploegd, geëgd, gezaaid (vaak in combinatie met kunstmest), daarna nog met de hand geschoffeld of gespoten. Wanneer er in het najaar groenbemesters gezaaid worden, gaat de grond niet kaal de winter in. Ook hoeft er niet geploegd te worden. Doordat de maïs groeit in een dikke mat van resten van de groenbemesters hoeft er niet geschoffeld te worden of onkruid dood gespoten te worden. Hoewel het zaaizaad van de groenbemesters best prijzig is, bespaar je weer kosten doordat er niet geploegd hoeft te worden, er geen (kunst)mest nodig is en er niet geschoffeld of gespoten hoeft te worden. De groenbemesters moeten dan wel weer plat gerold worden, maar dat is een veel minder intensieve bewerking dan ploegen en kost daarom veel minder brandstof en veel minder tijd. En het bijkomende grote voordeel, het is heel goed voor de bodembeestjes! Ze worden niet op de kop gegooid door het ploegen en niet vergiftigd. De dikke laag plantenresten zorgt ervoor dat er voldoende voedsel voor ze is en dat de bodem niet snel uitdroogt wat weer goed voor de plant is.

Wij zien dus alleen maar voordelen! Maar goed, we zijn dus heel benieuwd naar onze resultaten van dit jaar en hopen heel erg dat het zo geweldig is als de theorie doet geloven. We zullen jullie op de hoogte houden!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


3 reacties

Geitenwollensok

Zoals de meesten wel weten hebben Hans en ik in Dronten veehouderij gestudeerd aan de HAS. In Dronten waren naast de HAS nog een MAS en een biologisch dynamische MAS, de Warmonderhof. Sowieso had ik niet heel erg veel met bio. Alhoewel ik ook niet overtuigd “gangbaar” was. Ik denk dat ik een beetje ergens tussenin zat.
De studenten van de Warmonderhof vond ik maar rare vogels, een beetje te extreem. Je pikte ze er vaak makkelijk tussenuit. Rasta’s of lang piek haar, hippie kleding en sandalen met geitenwollen sokken. Of op blote voeten. Dat je bio bent, OK, maar liefst niet te overdreven en die kleding, nee, echt niet mijn ding.

In de loop van de jaren als boerin heb ik veel geleerd door de praktijk en kan ik wel zeggen dat ik veel gezien heb. Hoewel ik het niet zo heb op de labeltjes neig ik steeds meer de biologische kant op. De hele certificering laat me overigens koud. Als ik zie hoe een collega boer hier in Roemenië biologische maïs verbouwd, durf ik te zeggen dat onze eigen maïs die we een keer gespoten hebben met herbicide, biologischer is dan zijn maïs.
Maar goed, dat is een andere discussie. Dus, waar was ik, steeds meer richting biologisch, of misschien beter verwoord, steeds meer richting bewust produceren én consumeren. Bewust omgaan met de schepping. En aangezien wij zelf ook bij de schepping horen, bewust omgaan met wat we eten, maar ook wat we op ons lichaam smeren of wat er in gespoten wordt. Ik las laatst een interview met Teun van de Keuken waarin hij zei: “Het rare is: mensen rennen naar de supermarkt, gooien een kar vol en proppen dat allemaal in hun mond zonder dat ze er iets van weten. En naar een nieuwe spijkerbroek zijn ze wel een halve dag aan het zoeken.” Dat is mooi verwoord hoe ik het in de loop van tijd ook ben gaan zien. Mensen geven de verantwoordelijkheid voor hun voedsel (en cosmetica, medicatie etc.) uit handen aan mensen die er aan verdienen. Hoe betrouwbaar kan dat zijn?! Er zijn natuurlijk richtlijnen opgesteld door de overheid over wat wel mag en wat niet, maar kunnen we wel geloven dat de producenten daar geen enkele vinger in de pap hebben?

Ik koop nog steeds de meeste van mijn producten gangbaar in de supermarkt. Alles biologisch is voor ons momenteel onbetaalbaar (en wellicht niet altijd zo bio als je zou willen). Wel kook ik zo min mogelijk uit pakjes en zakjes. Proberen we veel groente en fruit te eten en liefst zoveel mogelijk op de markt gekocht van mensen die het zelf produceren. Vlees eten we maar één of twee keer per week. En dan het liefste van onze eigen stier. Mijn haar was ik al ruim een jaar met bicarbonaat en regenwater. Douchen doe ik zonder zeep of douchegel, alleen met water (en nee, ik stink niet 😛 ) Ik heb al een aantal keren zelf wasmiddel gemaakt en hebben we bewust besloten om onze kinderen niet (meer) te laten vaccineren. Het grappige is dat ik dit jaren geleden extreem zou hebben gevonden. Nu zie ik het anders, ik vind mezelf niet extreem eerder bewust van de wereld om mij heen en heel bewust anders dan gangbaar.
En o ja, ik heb laatst voor het eerst geitenwollensokken geprobeerd. Maar niet in de sandalen, onzichtbaar in mijn laarzen. Want nee, die kleding, niet echt mijn ding. IMG_1281