Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


4 reacties

Kaas

Buiten is het 39 graden, behoorlijk tropisch dus. Het werk proberen we zoveel mogelijk in de ochtend en de avond te doen en verder blijven we binnen. Met de ventilator aan is het met 28 graden nog enigszins uit te houden. Goede reden om dus achter de computer te kruipen en een nieuwe blog te typen.

Koppige kaaskoppen

Sinds begin van deze maand hebben we een stagiaire. Dit keer een meisje, Hèlen heet ze en ze studeert in Dronten “voeding en gezondheid”. Samen met Hèlen zijn we begonnen met  kaas maken. Iets wat we al jaren op de planning hebben en nu dus eindelijk bij wijze van experiment mee zijn begonnen. Het complete kaas-maak-pakket-voor-thuis lag onder een dikke laag stof in de kast. Het zuursel en stremsel dat erbij zat was inmiddels al jaren oud. Kan vast nog wel, heeft altijd donker gestaan, ten minste houdbaar tot….

Dus alles klaar gezet, dag van tevoren zuursel gemaakt en voordat we het gemaakte zuursel bij de klaarstaande pan melk wilden kieperen kregen we een heldere ingeving. Zuursel hoort fris zurig te zijn. Laten we voor de zekerheid het zuursel even proeven. Het zuursel smaakte prima, voor zoete melk…De pan melk ging maar weer terug in de tank en de missie werd afgeblazen. In een klein pannetje het stremsel ook gelijk maar uitgeprobeerd en dat bleek ook niet echt heel denderend meer te werken.

Tijd voor plan B. In plaats van zuursel, karnemelk uit de supermarkt. Het stremsel was wat lastiger. Hans heeft een bevriende schapenboer (jaja, dat bestaat!) gebeld en gevraagd of hij nog stremsel had. Niet op voorraad, maar hij zou wat voor ons maken. Met de maag van een lam en wat schapenbiest heeft hij een flesje vloeistof gebrouwen wat op koffiemelk lijkt en niet erg aangenaam ruikt. Het was even experimenteren met de juiste hoeveelheid en tijdsduur van stremmen maar het werkt.

Inmiddels hebben we in drie keer zes kaasjes gemaakt. De eerste kaasjes hadden geen mooie gladde korst dus daar hebben we de tweede en de derde keer aan gewerkt. De derde keer waren de kaasjes al een stuk mooier. Ze moeten nu nog een paar weken rijpen voordat we de smaak kunnen beoordelen. Alweer een “wordt vervolgd” dus!

Deze diashow vereist JavaScript.