Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen


Een reactie plaatsen

Weer terug en nu

Na twee weken heerlijk vakantie vieren in Nederland zijn we weer terug in Roemenië. We hebben genoten maar zijn ook blij weer thuis op de boerderij te zijn. Uiteindelijk, na bijna acht jaar is dat toch “ons” plekje geworden.

 

Nederland

Dit jaar hebben we het relatief rustig aan gedaan tijdens onze vakantie. Normaal proberen we in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk mensen te bezoeken. Van tevoren maken we een planning en proberen de bezoekjes zo tijd en kosten efficiënt in elkaar te puzzelen als mogelijk is. Nu hadden we niet eens een planning. Het enige wat op de agenda stond was het familieweekend van Hans’ ouders en de ontmoetingsdag in Houten. Verder, leeg, zeeën van tijd en heerlijk vakantie. Best wel lekker voor de verandering. En dan vergeet ik haast nog de derde activiteit die alleen in mijn planning stond, Equiday. Equi wattes? In het Nederlands gewoon paarden dag. Een hele dag vol met paarden, demo’s, shows en heel veel kraampjes vol met allemaal mooi, nieuw, veelkleurig paardenspul. Samen met mijn zus heb ik een hele leuke dag gehad en genoten van al het moois!

Deze diashow vereist JavaScript.

Ontmoetingsdag

De ontmoetingsdag van zaterdag 9 april was goed bezocht. Het bestuur van de stichting, Cees en Thea en wijzelf hebben onze activiteiten kunnen presenteren en we hebben een heel aantal vragen mogen beantwoorden. Wij hielden onze presentatie aan de hand van een collage die we in opdracht van het bestuur in elkaar geknutseld hadden.

Te zien is de vaak uitzichtloze situatie waarin veel Roemenen zich bevinden. Door middel van de boerderij willen we voorleven, opleiden en uitstralen. Hierbij staat opleiden centraal. Opleiden van volwassen én kinderen.

Visie collage

Roemenie en dan verder

Nu dus weer terug in Roemenië en naast al het praktische werk zijn we hard aan het nadenken over de toekomst. In een vorige blog schreef ik heel stellig dat we naar de stad willen verhuizen maar die stelligheid is toch wat minder geworden. We hebben inmiddels twee huizen bekeken en weten het niet zo heel goed meer. Het ene huis was vrij klein maar wel met een mooie grote tuin. Het andere huis was heel groot maar zonder tuin. Enkel een paar stoeptegels om een tuintafel neer te kunnen zetten.

De kinderen hebben de eerste vijf jaar van de basisschool dezelfde leerkracht. We zijn erg tevreden over de juffen waar Mathias en Judith nu les van krijgen. Wat de kinderen op school leren valt ook niet tegen. Qua niveau zelfs nog hoger dan Nederland schatten we in. Wel is het systeem nog heel schools en moeten de kinderen hele lappen tekst overschrijven, zelfs wanneer er een werkboek voorhanden is. Waar we dan weer minder tevreden over zijn is dat er weinig orde is, er zijn geen fatsoenlijke en schone toiletten (we hebben foto’s maar die zijn bijzonder onsmakelijk) en ontbreekt er stromend water. Maar goed, op gebied van wat de kinderen leren zou de stad niet veel méér opleveren. Enkel op gebied van sport, muziek en andere activiteiten buiten school om. Is dat voldoende om als boer zo ver van je boerderij te gaan wonen en de kinderen de ruimte van de boerderij om te spelen te ontnemen?

Samen met Cees en Thea en het bestuur van de stichting zijn we de mogelijkheden aan het bekijken om toch op de boerderij te kunnen blijven. Het woonhuis is groot, maar niet groot genoeg voor twee huishoudens en zeker niet wanneer er ook gasten gaan komen. En dan hebben we het nog niet eens over Everhard die ons gaat helpen en ook ruimte nodig heeft. We zijn nu met elkaar de verschillende opties aan het doornemen. We houden jullie op de hoogte!