Boeren op Gods akker

Voorleven, opleiden, uitstralen

Het onderwijs van de kinderen

3 reacties

Zoals belooft een blog over het onderwijs van de kinderen. We hebben het er al in meerdere blogs over gehad en de dilemma’s waar we tegenaan lopen. Er is geen goed of fout en enkel achteraf weet je of de beslissingen die je maakt uiteindelijk uitpakken zoals je voor ogen hebt. Uiteraard hopen we dat we hier goed aan doen maar het is niet in steen gebeiteld dus ons besluit herzien zullen we zeker doen mocht dat noodzakelijk zijn.

De structuur van het onderwijs

De eerste vijf jaar van het basisonderwijs (vergelijkbaar van groep 3 t/m groep 7 in Nederland) hebben de kinderen dezelfde juf. Voor de kinderen fijn zo’n constante factor en voor ons een geruststellende gedachte omdat de juffen die onze kinderen hebben erg goed onderwijs geven. Het niveau van het onderwijs heeft ons positief verrast. Omdat we de kinderen nooit in NL op school hebben gehad is het moeilijk te vergelijken. Ik ga dus af op je mijn herinneringen maar ik heb het idee dat het niveau hoger ligt dan in NL. Het systeem is wel veel schoolser ingericht. De kinderen gaan alleen de ochtenden naar school en krijgen huiswerk mee voor de middag en er moet behoorlijk wat aan poëzie of andere stukken tekst uit het hoofd geleerd worden. Dit legt een behoorlijke verantwoordelijkheid bij de ouders. Wanneer het huiswerk niet begrepen wordt moeten wij meehelpen. Zeker voor het Roemeens is dat problematisch. Gelukkig kunnen de kinderen dan bij Gheorghe terecht die met veel plezier de kinderen helpt. (Gheorghe is onze gehandicapte vriend die jaren bij ons in huis gewoond heeft en nu bij Cees en Thea in huis een mooie kamer heeft). Hoewel onze kinderen zich verder vrij goed redden met het overige huiswerk is enige sturing wel noodzakelijk. Spelen is natuurlijk veel leuker dan huiswerk en de hoeveelheid huiswerk wordt daarom nog wel eens verkeerd ingeschat. Het valt natuurlijk ook niet mee om al vanaf 7 jarige leeftijd je tijd in te moeten plannen.

Het alternatief

Over de eerste vijf jaar van het onderwijs hier in het dorp zijn we erg tevreden. Waar we minder tevreden over zijn is het gebrek aan fatsoenlijke toiletten en stromend water. De mentaliteit (feitelijk gebrek aan opvoeding) van sommige klasgenoten is ook een ding maar goed dat is waarschijnlijk niet helemaal te voorkomen. Niet alle kinderen kunnen even goed meekomen (soms simpelweg vanwege het feit dat de ouders de kinderen niet helpen of stimuleren met hun huiswerk) waardoor het niveauverschil binnen een klas aanzienlijk is.

Het idee was om na de eerste vijf jaar te kijken naar onderwijs in Suceava of één van de grotere dorpen hier in de omgeving. Betere condities op school, wellicht iets minder niveauverschil binnen de klas en betere leraren. Buiten ons dorp zijn er wellicht ook meer buitenschoolse activiteiten voor de kinderen als sport, muziek of iets kunstzinnigs.

Wat is onze plaats?

Door het werk op de boerderij zijn we behoorlijk aan onze plek gebonden. We hebben een tijd lang serieus nagedacht om een plekje in de stad te zoeken. De kinderen zouden dan in de stad naar school kunnen en er niet al te ver voor te hoeven reizen. Wel zou dat een behoorlijke verandering van ons gezinsleven geven. Hans zou dan hele dagen van huis zijn op de boerderij en mijn plaats in het geheel zou dan ook meer thuis zijn waarschijnlijk. Waar we nu heel vaak drie keer per dag met elkaar aan tafel kunnen zitten zou dat in het “stad scenario” veel minder zijn.

De afgelopen tien jaar hebben we de mogelijkheid gehad om wat van het land te zien. We genieten van de schoonheid van de natuur en zien grote verschillen tussen de meer ontwikkelde gebieden als bijvoorbeeld Brasov, Sibiu en het platteland van Fantanele. We fantaseren dan wel eens hoe het zou zijn om daar een boerderij te hebben waar alles beter georganiseerd en ontwikkeld is. En elke keer komen we dan weer terug op het punt dat we niet in Roemenie zijn om perse een boerderij te kunnen hebben. Natuurlijk, we houden van ons vak en het werken met de dieren. Maar uiteindelijk zijn we hier om wat voor “ons” dorp Fantanele te kunnen betekenen. Om hier op de plaats waar we zijn een steentje bij te kunnen dragen aan de ontwikkeling en een stukje van Gods liefde te kunnen uitdelen. Onze plaats is hier, in dit dorp, op deze boerderij tussen onze buren.

We zouden heel graag meer willen betekenen voor ons dorp en het onderwijs en dat is lastig wanneer je zelf buiten het dorp gaat wonen en de kinderen elders naar school gaan. Willen we aansluiting houden met de mensen hier dan moeten we in de samenleving hier meedraaien.

En het onderwijs dan?

De stad dus niet als woonplaats, daar zijn we wel aardig uit. Onderwijs in de omliggende dorpen of met de bus naar Suceava zou dan nog een optie zijn. Mathias is dit jaar in klas 5 begonnen en voor hem waren we aan het kijken naar alternatieven. Hij stond er zelf niet heel erg om te springen omdat hij graag in zijn eigen klas wilde blijven. We hebben daarom besloten om het in de eerste instantie af te laten hangen van de leraren die hij dit jaar zou krijgen. Hij heeft goede leraren getroffen zo lijkt het en daarom willen we de komende maanden aanzien hoe alles loopt. Wanneer het allemaal in orde is dan laten we hem hier in het dorp de school afmaken (tot en met klas 8) en kan hij daarna op zestienjarige leeftijd zijn laatste vier schooljaren in de stad doorbrengen. Hopelijk zijn de nieuwe toiletten op school, mét stromend water, binnenkort klaar en dat betekent een grote vooruitgang in de hygiëne.

Hoewel we een duidelijke roeping voelen voor Fantanele willen we in geen geval dat onze kinderen daaronder lijden. Mochten we merken dat het toch minder gaat dan we verwacht hadden of het niveau toch te laag blijkt te zijn dan zullen we toch nog voor onderwijs in de stad kiezen. Hoeveel hart we hebben voor ons dorp, uiteindelijk zijn we in de eerste plaats verantwoordelijk voor onze eigen kinderen en hun ontwikkeling.

3 thoughts on “Het onderwijs van de kinderen

  1. Leuk om zo een kijkje te krijgen in de praktijk van alledag voor wat betreft het onderwijs van de kinderen.

  2. Hans en Maaike, nu we 2 weken met jullie en de kinderen mochten mee leven in Fantanele hebben we ervaren hoe de kinderen met de school activiteiten omgaan en met welk plezier ze dit beleven. Met veel respect hebben we gezien hoe netjes het huiswerk wordt gemaakt. We hebben ook gezien dat het onderwijs van hoog niveau is. De talenten van Rowan, Judith en Mathias worden volop gestimuleerd op de school en wij hebben genoten van de kinderen.
    Ondanks jullie vele werk komen de kinderen op de 1e plek.

  3. Beste Hans en Maaike,

    door zo jullie overwegingen en motieven te delen ben je ook waardevol voor ons.
    Gezegende feestdagen gewenst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.